Germaniya urush yillari davomida koʻplab mamlakatlarni bosib oldi. Davlat va aholiga tegishli boyliklar Germaniya hududiga olib chiqib ketildi. Ammo urush yakuniga yetgach, bu boyliklar sirli ravishda gʻoyib boʻldi.
Bu qandaydir epidemiyami yoki ularni qiynoqqa solishganmi? Yoki tadbir oqshomida mushtlashuv yuz berganmi? Nega hammada va aynan chap koʻzi ostida koʻkarish paydo boʻladi?
Agar hozircha teleportatsiya ilm-fan chegarasiga sigʻmayotgan boʻlsa – ilm-fan chegarasini kengaytirishga toʻgʻri keladi – xuddi aka-uka Raytlarga oʻxshab!..
Qoʻgʻirchoqqa sinchiklab tikilgan ayol yana bir narsaga koʻzi tushib, qaltirab ketdi: qoʻgʻirchoqning oyoqlari qayrilib, kichkina ignachalar tiqib tashlangan edi...
1972 yilda Oyga qoʻngan astronavtlar oʻzga sayyoraliklarga duch kelgan, ular yerliklarga “bu joy band, boshqa kelmanglar” degan emish. Albatta, bular aniq ilmiy dalillar bilan isbotlanmagan, internetda “aylanib” yurgan uzuq-yuluq taxminlar xolos. Buning ustiga sovet kosmik dasturlari olgan maʼlumotlarning kattagina qismi hamon maxfiy qolayotgani ham haqiqatni aniqlashga toʻsqinlik qiladi.
Bu faqat sirli haykallar emas, balki sivilizatsiyadan uzilgan, biroq oʻzining ilmiy, ijtimoiy va texnik imkoniyatlarini rivojlantira olgan bir xalq tarixi.
Otga qarab, qoʻrquvdan qotib qoldi: baytal tik turibdi, uning yoli va dumlariga qandaydir jonivorlar yopishib olgan. Bu mavjudotlar mushukdan sal kattaroq boʻlsa-da, mushuk emasligi aniq edi.
Atigi bir asr oldin insoniyat ilk marta uzoq muddatli parvozni amalga oshirgan. Ammo baʼzi tadqiqotchilar odamlar minglab yillar avval ham uchishni uddalagan, faqat qandaydir sababga koʻra bu tajribani yoʻqotib qoʻygan, deb hisoblaydilar.
Suv parilari, triton, sirenalar, suv odamlari va eng muhimi, suv ostida yoʻqolib ketgani aytiladigan ulkan shahar-davlatlar haqidagi afsonalarda haqiqat bordek.
Bir necha ming yillar avval yasalgan va foydalanilgan kompyuter, samolyot, vertolyot, batareya va boshqa sirli kashfiyotlar tarix haqidagi tushuncha va xulosalarimizni shubha ostiga qoʻyadi.
Avvaliga u shubhalarimni rad etdi, lekin qayta-qayta soʻrayverganimdan keyin, bosim ostida u 1911 yilda 21 yoshida choʻkib ketgan qizning arvohi ekanini tan oldi. Qizning ruhi Xolifkotga Internetda yolgʻiz oʻzi emasligini aytgan.
U dunyoning tilshunos olimlari va kriptograflari uchun erishib boʻlmaydigan Everest choʻqqisi boʻlib qolyapti. Dahshatlisi, kelajakda ham zabt etilmay qolaverishi mumkin.
